«...يک بار در زمستان سال 83 که گروهی از نويسندگان خارجی برای شرکت در جشنواره کتاب کودک کرمان به ايران آمده بودند، من در يک لحظه بهطور ناخواسته نقش رابط بين خانم مگن نوتال سيرز نويسنده کتاب کودک از آمريکا و يکی از خانمهای تصويرگر ايرانی را که اصلاً زبان نمیدانست به عهده گرفتم. خانم ايرانی به من گفت لطفاً از طرف من از ايشان عذرخواهی کن که من انگليسی بلد نيستم. من هم همين عبارت را نقل قول کردم. پاسخ خانم سيرز اين بود: جای عذرخواهی نيست، چون من هم فارسی بلد نيستم...» مهدی حجوانی، ياداشتهای سفر به مونيخ، وبلاگ هنوز
گفتهها:
|
يعنی آدم واقعن بايد واسه اينجور چيزا معذرت خواهی کنه؟!! اگه اينجور باشه که من به تمام ممالک دنيا يه معذرت خواهی گنده بدهکارم!! منتها اونقدی شعور دارم که نيازی بهش نيست!!! |
|
پيکوفسکی عزيز به دل نگيريد ميرزا نصرالدين که بد نيست! تازه شما سه بار «اشتباه» کرديد از بار دوم هم گذشت، اسمش چه میشود؟ من هم خب خندهام گرفت. خلاصه اگر کوچکترين دلگيری ايجاد شده عذر میخواهم. |