صبح دانشگاه تهران داد و بيداد بود. از صبح ساعت ده تجمعی برای اعتراض به تغيير رياست دانشگاه تهران مقابل کتابخانه مرکزی برگزار شد. داخل دانشکده تکه کاغذهايی پخش کرده بودند که بياييد تجمع؛ اکثر کلاسها حتی در دانشکده فنی اميرآباد تعطيل شده بودند. من کمی دير خبردار شدم و حدود ساعت دوازده رسيدم ولی فکر میکنم قسمت اصلی بلبشو را ديدم. حدود هزار نفر مقابل کتابخانه مرکزی جمع شده بودند و شعار میدادند «زئيس انتخابی، استعفا،استعفا» «دانشجو میميرد، ذلت نمیپذيرد» «اساتيد باغيرت، حمايت، حمايت» و مشابهات. يکی دو پلاکارد هم بود «دولت نظامی، رئيس روحاني». داخل کتابخانه مراسم توديع دکتر فرجیدانا و معارفه آيتالله زنجانی بود. وقتی دکتر فرجیدانا بعد از اتمام مراسم از ساختمان خارج شد دانشجويان برايش راه باز کردند «فرجی، دوست داريم». همه منتظر بودند زنجانی بيرون بيايد و حتی يک دو معمم ديگر را با او اشتباه گرفتند. وقتی زنجانی از ساختمان خارجی شد با هو و سوت به استقبالش رفتند و تقريباً راه خروج نمیدادند «زنجانی حيا کن، رياست رو رها کن» زنجانی و همراهانش بالاخره راهی به بيرون پيدا کردند و به سمت در غربی دانشگاه رفتند، جماعت هم همچنان سوتزنان و شعارگويان به دنبالشان. اين تعقيب و گريز تا درب غربی دانشگاه ادامه يافت و در نهايت با خارج شدن زنجانی از دانشگاه و پناه گرفتنش در دفتر نهاد نمايندگی رهبری در آنطرف خيابان 16 آذر تمام شد. همه همانجا پشت ميلههای دانشگاه ماندند و سرود خواندند. بعد هم تصميم گرفتند برگردند مقابل کتابخانه مرکزی، «استقلال، آزادی، رئيس انتخابي». از آنجا به بعدش را بر خلاف ميلم نتوانستم بمانم و رفتم. بيرون دانشگاه همهچيز آرام به نظر میرسيد.
پینوشت: به اعتقاد من شعارها يکی از ماندگارترين نشانههای جنبشها هستند، کمی شعار با سس فرانسوی بعد از شام خوشايند است.
گفتهها:
|
وقتي به تيكه حدود هزار نفر معترض رسيدم واقعا متاسف شدم.توي دانشگاه ما حتي 100 نفر از پنج هزار نفر هم نمي دونند رئيس فعلي دانشگاهمون كيه و الان چرا استعفا داده. |
|
امين عزيز، چشم اضافه میکنيم، البته منظور من اين نبود که اين تجمع يک جنبش بود، شايد کلمه را نارسا انتخاب کردهام. |
|
ميرزاجان، ممنون از لينکات. راستاش ديروز بيشتر از ۲۴ ساعت گذشته از پستِ آن مطلب هيتها را نگاه کردم، ۹ مراجعه بيشتر به آن مطلب نشده بود. حرصم داشت در میآمد که اينهمه زور زدهام و هيچکس مايل به خواندن نيست. بدتر اينکه اينهمه شعارِ خدا، و هيچکس حوصله ندارد حتی برايِ خنده بخواندشان. |
|
«جنبش؟ کدام جنبش؟» به نظر من تأکيد روی انتصابی بودن طرف باشد بهتر است تا تأکيد بر روحانی بودن طرف. اگر انتصابي نبود روحاني انتخاب نمي شد. |