فکر کنم بالاخره ختم به خير شدی؛ يعنی کسی پيدا شد که پيه‌ی آدم‌کردن تو را به تن‌اش بمالد. اميدوارم به پايان عمر نرسيده‌باشی، زمان زيادی لازم دارد اين «سفيد»!

من تمام را صرف تنش مي كردم!

دل را رها مي كردم!

اون «اندره مارول» رو که اونجا نوشتی، نشانه خودانديشی بوده يا دگرانديشی که سمبل خودانديشی قلمداد شده؟

راستی اين يارو کی بوده که اينقدر آرزوهای مشروط داشته؟

اگه زيادی وقت داشتی فکر نمی کنی خيليا برات ناز ميکردن. اونوقت از سر بيکاری ميرفتی طرفشون. همين زمانی که در اختيارته بسه برات. سعنی کن همين الان به دلش راه پيدا کنی تازه بازم مطمئنم که وقت زياد مياری.

قابت اب و رنگی گرفته اين چندوقت ميرزا ... (:

به دلم راه يافتي ...

راستي "اگر زمان و مکان در اختيار ما بود"
اون موقع نمي رفتي كربلا ... نذاري عاشورا اين طوري بشه؟

و شما هنوز اندر خم كوچه كه نه ! شايد كوزه معني بهتري داشته باشد گرفتاريد . بي تعارف

زيبا بود. مثل هميشه

ميبينم که تقويم اردشير رستمی در ميان وبلاگنويسان علاقمندان فراوان داره...