اينجا پکن٬ ما اينجا. عرض شود ديروز صبح وارد اين مرز و بوم شده تا عصر در تخت‌خواب جبران شش ساعت و نيم پرواز ناراحت و چهار ساعت و نيم اختلاف زمانی مزاحم نموده عصر خود را به آغوش پکن زيبا انداختيم. نتايج فوق بسيار سريع گرفته شده‌اند و صددرصد قابل اصلاح می‌باشند.
در اين مملکت آدم زياد است٬ خيلی بسيار زياد. به‌خصوص ديروز که شنبه بود و در مال‌ها نيز تخفيف‌های آن‌چنانی انسان‌ها موج می‌زدند. در ضمن همين ملت بسيار تر تميز و مرتب رنگارنگ می‌پوشند. روحتان شاد می‌شود.
انگليسی همان‌قدر به دردمان می‌خورد که فارسی. همين يک شبه قدرت تلقين شديدی در زبان اين ملت پيدا کرده‌ايم. در ضمن سوسياليسم و کمونيسم و رفيق مائو دقيقاْ کيلويی چند؟ يک‌سری به مال‌ها و مزون‌ها بزنيد ببينيد چه خبر است آقا. خيابان‌های مرکز شهر بسيار عريض و دلباز (ما هتل‌مان همان حوالی تيان‌آمن است) و شبانه سری زدين به ميدان و الان هم منتظريم امت تور جمع شده تشريف ببريم شهر ممنوعه و باقی قضايا. دقيقه‌ای دو يوان بابت اينترنت در حال تقديم هستيم که می‌شود دويست و سی چهل تومان.
زياده عرضی نيست.


گفته‌ها:

چه قدر خوشم اومد از اينجا ! از رواني خواندن خودم در زير سايه سبك والاي نوشتار تو . .. بگوييد ارزان حساب كنند مشتري شويم !!

sama در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۱۱:۳۴ بعدازظهر


پکن رو با اون همه جمعيت کجا بردن؟ خبر داده‌بودی می‌ری؟

آرش در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۶:۱۵ بعدازظهر


ببينم خوب ميگرديااااا

maryam در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۵:۲۳ بعدازظهر


حتما بايد جای ريديفی باشه.
خوش بگذزه.

اوشگول (طنز نويس) در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۴:۳۳ بعدازظهر


اميدوارم خوش بگذره ...هميشه خوندن اينجا برام جالبه

ely در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۴:۰۷ بعدازظهر


سفر خوشی را برايت آرزو می کنم.

ا.م.ح در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۳:۰۸ بعدازظهر



با اين قيمت اينترنت اميدوارم آخرين پستت نباشه

محمد در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۲:۲۶ بعدازظهر


خيلي بسيار زياد خوش بگذره. سلام مارو هم برسونيد. در ضمن يك عدد ساعت رولكس به قيمت 1 دلار فراموش نشود جهت ابتياع از بازار مكاره.

سايه در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۱:۵۷ بعدازظهر


آخ آخ ... واقعآ نمی دونم چرا اين چشم بادومی ها انگليسی بلد نيستن ... فکر کنم فارسی بيشتر به درد آدم بخوره تا انگليسی .. :))

karebad در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۱:۴۵ بعدازظهر


چه گرونه اينترنت؟؟!

MM در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۱۱:۵۶ صبح


سفر به خير جناب ميرزا! (:
اميدوارم حسابی به‌تان خوش بگذرد و از مملکت چشم‌بادامی‌ها لذت ببريد.
عکس فراوان و خاطرات مشروح فراموش نشود.

سولوژن در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۶:۳۱ صبح


اول سلام و دوم خوشحالم که به سلامت رسيدی و سوم اينکه خوش بگذرد و چهارم به سلامت هم برگردی و پنجم ما را از آن ديار بی خبر مگذار

احسان در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۵:۳۵ صبح


چقدر زود اولين پست را از چاينا نوشتيد ! فكر كردم حداقل دو سه روزي طول ميكشد .

سامان در ۵ شهريور ۱۳۸۵، ۴:۵۰ صبح


اینجا پکن٬ ما اینجا. عرض شود دیروز صبح وارد این مرز و بوم شده تا عصر در تخت‌خواب جبران شش ساعت و نیم پرواز ناراحت و چهار ساعت و نیم اختلاف زمانی مزاحم نموده عصر خود را به آغوش پکن زیبا انداختیم. نتایج فوق بسیار سریع گرفته شده‌اند و صددرصد قابل اصلاح می‌باشند.
در این مملکت آدم زیاد است٬ خیلی بسیار زیاد. به‌خصوص دیروز که شنبه بود و در مال‌ها نیز تخفیف‌های آن‌چنانی انسان‌ها موج می‌زدند. در ضمن همین ملت بسیار تر تمیز و مرتب رنگارنگ می‌پوشند. روحتان شاد می‌شود.
انگلیسی همان‌قدر به دردمان می‌خورد که فارسی. همین یک شبه قدرت تلقین شدیدی در زبان این ملت پیدا کرده‌ایم. در ضمن سوسیالیسم و کمونیسم و رفیق مائو دقیقاْ کیلویی چند؟ یک‌سری به مال‌ها و مزون‌ها بزنید ببینید چه خبر است آقا. خیابان‌های مرکز شهر بسیار عریض و دلباز (ما هتل‌مان همان حوالی تیان‌آمن است) و شبانه سری زدین به میدان و الان هم منتظریم امت تور جمع شده تشریف ببریم شهر ممنوعه و باقی قضایا. دقیقه‌ای دو یوان بابت اینترنت در حال تقدیم هستیم که می‌شود دویست و سی چهل تومان.
زیاده عرضی نیست.