عجب تفکر عميقی در همين چند کلمه هست، حلاج گونه ، فقط ميتونم بگم آفرين، منو خيلی به فکر فرو برد و به نتايج جالبی رسيدم، تلخ و ترسناک اما احتمالا واقعی!!!

خدا حيرون كار بنده هاش بود
جلل خالق!!

فوق العاده بود ميرزا. اين دو سه كلمه عجب به هم تنيده شده ! از اين بهتر ممكن نبود.

آره...آخه مي خواست شايد بودن خودش رو توجيه كنه...فكر كرد اگه بگه من كلمه ام و خود خودمم و هستم بي دليل...كسي تحويلش نمي گيره...فكر كرد مردم به چيزي كه نفهمند ،ايمان مياورند...

آخخخخخخخخخ!

و خدا کلمه را احاطه کرد.

آقا نمی‌گی يه بدبختی مثل ما فتوبلاگ‌ات رو می‌بينه غصه می‌خوره؟

بسيار زيبا. در اين چند کلمه هم کفر می توانی بخوانی هم ايمان. لذت بردم.

من كائنات را اينگونه آفريدم.اگر خواستي.بيا و بخوان

من به برعكسش اعتقاد دارم..

هر دوي آنان را توهم بشر بيمار آفريد....

و ذهن کلمه را ...ولی چه کسی ذهن را‌؟

و کلمه تو را آفريد، تو کلمه را و کلمه، کلمه را. و در نهايت تو رفتی و تنها کلمه ماند.
من و تو کلمه ايم. همان کلمه هايی که لای کتابی در کتابخانه ای گرد و خاک می خوريم. حتی کلمه ی کتابهای به قول تو خوب، اما به قول من همه يکسان. ساختن کلمه بيهوده است چون ما خود ساخته ی کلمه ايم. پس شايد همان به خود را برای دمی از اين دور خارج کنيم و در هوای خود بی هيچ کلمه ای زندگی کنيم.

و انسان کلمه را !

خدا دستش بند بود به يك معجزه!