میرزا پیکوفسکی

جلا

صیقل از گذشت زمان است، نه گذر در سکوت و سکون. از سایش تن‌ها و دل‌هاست که جان جلا می‌گیرد. نه در خلوت، جان جانان جلا می‌بخشدت.

سو

سوسوی نور آبی از دشت سیاه.

گشتن

راه تاریک است. نه تاریک تاریک، ولی کم مانده آخرین روشنایی هم برود پی کارش. راه گِلی بین درخت‌ها برای خودش می‌رود. درخت‌ها بلند و بی‌برگ و بی‌حرکت. فقط خودمانیم و چند دقیقه یکبار دوچرخه‌ای. لابد باید منظره‌ی ترسناکی باشد، ولی نیست. قدم می‌زنیم و حرف می‌زنیم. در حقیقت آن‌ها حرف می‌زنند و من گوش می‌کنم و سعی می‌کنم بفهمم چه حسی دارم. نه ترس است، نه آرامش، نه انتظار، نه شتاب. آن‌قدر گشتم پی کلمه‌اش که گوش دادن یادم رفت و بعد هم گشتن یادم رفت. الان پیدا کردم، سکون بود.

تلنگر

لفاظی عادت عجیبی است. تسلطی بر زبان می‌طلبد نه زیاد نه کم، در نهایت پرستش فرم و قالب است. بازگو کردن حرف‌های کهنه به شکلی نو و با رنگ و لعابی تازه است. دور باطلی است که گرفتارش خبر از زهرش ندارد. مانند مستی است، که هر بیشتر پیش برود خوش‌تر به نظر آید و زمین و زمان در همان لذت خلاصه شوند. کند می‌کند، ذهن را، خلاقیت را، محتوا را. شاید گه‌گاه تلنگری باید که بشکند این دور، بشکند این خوشی شیرین بیهوده. کار کلمه هنوز تمام نشده انگار.

harvest [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Gaspe, Quebec

silence [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Gaspe, Quebec

peak [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Gaspe, Quebec

earth songs [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Gaspe, Quebec

Rachel Getting Married

جیره‌

زمان جیره‌‌بندی شده، حتی وقتی خیال می‌کنی تا ابد وقت هست. همین جیره‌ها هم اسم دارند، جیره‌ی روزانه‌ی حرف زدن، دوست داشتن، خندیدن، تنهایی، سر خاراندن و... حالا نه که این جیره‌ها حد و حدود معلومی دارند، نه، اصلاً معلوم نمی‌شود بالاخره وقت کدام است و کی دارد انتخاب می‌کند وقت چی هست. این‌طور می‌شود که جیره‌ی بوسیدن می‌شود یک شب تمام یا ناغافل می‌بینی جیره‌ی تماشای برگ‌های پاییزی شده یک ساعت. البته همیشه این همه با هم فرق ندارند، وقتی سهم یکی می‌شود یک شب معلوم است از سهم بقیه زده‌ای، چه خوب کاری هم کرده‌ای.

شب

شب‌هایی هستند که نوشته نمی‌شوند، زیسته می‌شوند.

کمی

بیا کمی در موردش صحبت کنیم، آرام، ساده.

تنیده

خواب دیدم کنج دیواری آرام پیچکی بیدار شد و از زمین سر بلند کرد، تنیده به خود و من پیچید به بالا و ایستاد. سرم را روی شانه‌اش گذاشتم و چشم‌هایم را بستم.

عاقبت

دستی در باد، زیر درختان پاییزی و برفی، خیالی گرم از او و زمزمه‌ای، عاقبت جاودانه شدم.

باد

شب‌هایی مثل امشب که آن بیرون باد اولین برف را روی زمین پخش می‌کند و حین تماشای داد و بیداد بیرون به نظرت می‌آید زندگی از همیشه ملایم‌تر است، ساده‌تر است، یک چنین شب‌هایی فقط می‌شود عاشقانه‌های آرام نوشت. دلم می‌خواست یکی می‌نوشتم.

نشانی

نشانی: همین شهر، کنار هر بطری بیست ساله‌ای، صفحه‌ی صد و سوم.

خانوم

بی‌سروصدا لا‌به‌لای جمله‌های کوتاه و بلند، کلمه‌ها خوابیده‌اند. کلماتی که قرار نیست گفته شوند. تا چه پیش آید است زندگی، می‌دانم. صدایت هم نمی‌کنم دختر، که همان خانوم بیشتر برازنده‌ات است.

Little Miss Sunshine

- Do you know who Marcel Proust is?
- He's the guy you teach.
- Yeah. French writer. Total loser. Never had a real job. Unrequited love affairs. Gay. Spent 20 years writing a book almost no one reads. But he's also probably the greatest writer since Shakespeare. Anyway, he uh... he gets down to the end of his life, and he looks back and decides that all those years he suffered, Those were the best years of his life, 'cause they made him who he was. All those years he was happy? You know, total waste. Didn't learn a thing.
Little Miss Sunshine

تعصب

تعصب از باورها می‌آید، باورها از جهل. ذهن آگاه به باور نیازی ندارد، او سنگ‌بنای خود را اثبات می‌کند یا دست آخر می‌گوید نمی‌داند. باورها زمانی وارد تفکر می‌شوند که منطق خفقان می‌گیرد. منطق ساکت حتی نمی‌تواند ندانستنش را بگوید. هاله‌ای از تقدس باورها را در برمی‌گیرد و دیگر شک برنمی‌تابند و مشت‌ها گره می‌شوند. آنان که باور کرده‌اند خود نیک می‌دانند چه نیرنگی به خود زده‌اند و به هر نقدی نیرنگ را به یاد می‌آورند و نه بر نقاد، که بر خود خشمگین می‌شوند. انگار که ندانستن جرم است و باید دانست و اگر نمی‌توان ثابتش کرد باید باور کرد و اسطوره تراشید و دین بافت و پرستیدش و برایش جنگید. قضیه باز همان دال تهی است که انگار گریزی نیست از پر کردنش، به هر قیمتی، به هر مزخرفی.

wild and innocent [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Pride parade (gay parade)

gone baby gone [Flickr]

mirza peakovsky posted a photo:

Pride parade (gay parade)